نامه شماره ۳۹

مگه هست عشقی که توش غم نباشه ... غم و عشق باهم رفیق شفیقن

یه زخمایی روی دل آدما هست که درمون نمیشن از بس عمیقن

به چشمام که شرمندشونم همیشه ... تو اون زخمی هستی که جاش خوب نمیشه

دیگه بعد تو قلبمو دوست ندارم ... ولی قلب عاشق همه زندگیشه ...